Pamięć Świata

Program UNESCO „Pamięć Świata” (Memory of the World) został utworzony w roku 1992. Jego celem jest podejmowanie działań, służących zachowaniu, ratowaniu i udostępnianiu dziedzictwa dokumentacyjnego.

Na Pierwszym Spotkaniu Międzynarodowego Komitetu Doradczego Programu, które odbyło się w Pułtusku w 1993 roku, przyjęto szeroką definicję dziedzictwa dokumetacyjnego. Obejmuje ono różne typy dokumentów stanowiących przedmiot zainteresowania Programu: dokumenty i zespoły archiwalne, rękopisy przechowywane w bibliotekach i muzeach, druki o szczególnej wartości dokumentacyjnej, inskrypcje, dokumenty audiowizualne, zarówno na nośniku analogowym, jak i cyfrowym.

Najbardziej widocznym przejawem działalności Programu jest międzynarodowa Lista, na którą wpisywane są obiekty o światowym znaczeniu historycznym lub cywilizacyjnym. Aktualnie Lista obejmuje 238 dokumentów. Dziewięć z nich reprezentuje polskie dziedzictwo dokumentacyjne: autograf dzieła Mikołaja Kopernika De revolutionibus przechowywany w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie, akt Konfederacji Generalnej Warszawskiej z 1573 roku, rękopisy Fryderyka Chopina w zbiorach Biblioteki Narodowej i Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie, podziemne archiwum getta warszawskiego (tzw. Archiwum Ringelbluma), tablice 21 Postulatów Gdańskich z Sierpnia 1980, Kodeks supraski w zbiorach Biblioteki Narodowej w Warszawie oraz Archiwum Komisji Edukacji Narodowej, znajdujące się w Krakowie w zbiorach Polskiej Akademii Nauk oraz Biblioteki Książąt Czartoryskich, Archiwum Instytutu Literackiego w Paryżu oraz Archiwum Radziwiłłów i Księgozbiór Nieświeski, wpisane na Listę jako wspólna propozycja Białorusi, Finlandii, Litwy, Polski, Rosji i Ukrainy podczas Dziewiątego Spotkania IAC w Bridgetown (Barbados, 2009). Lista „Pamięci Świata” została wówczas rozszerzona o 35 obiektów.

Oprócz Listy międzynarodowej tworzone są rejestry, gromadzące obiekty o szczególnym znaczeniu dla poszczególnych krajów i regionów. Powstają także opracowania i bazy danych zawierające m.in. informacje o dziedzictwie zagrożonym i utraconym.

Polski Komitet Programu „Pamięć Świata” zawiązał się w 1996 roku. W jego skład wchodzą przedstawiciele największych bibliotek, archiwów i uczelni, zajmujący się badaniami, ochroną i konserwacją dóbr kultury. Od 2007 roku przewodniczącym Polskiego Komitetu programu „Pamięć Świata” jest dr Sławomir Radoń, Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych. Tworzenie krajowych komitetów „Pamięci Świata” zwiększa możliwości współpracy regionalnej i subregionalnej. W sierpniu 2003 w Gdańsku, równolegle do Szóstego Spotkania Międzynarodowego Komitetu Doradczego w Gdańsku, odbyły się się konsultacje bałtyckie Programu. Polscy eksperci uczestniczą w pracach Międzynarodowego Komitetu Doradczego jako jego członkowie lub konsultanci. Wyrazem uznania dla wkładu Polski w rozwój Programu jest wskazanie jej jako organizatora 4. Światowej Konferencji Programu, która odbędzie się w 2011 roku.

Zaraz po ukonstytuowaniu się Polskiego Komitetu Programu „Pamięć Świata”, rozpoczęto prace nad polskimi nominacjami do list Programu. Na podstawie około 400 propozycji, nadeslanych przez instytucje zajmujące sie dziedzictwem dokumentacyjnym, przygotowano listę 25 polskich propozycji. Na stronach Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych dostępna jest trójjęzyczna publikacja „Pamięć Polski – Pamięć Świata” z 2002 roku, prezentująca polskie propozycje oraz obiekty polskiego dziedzictwa dokumentacyjnego wówczas wpisane na międzynarodową Listę programu. Publikacja powstała w wyniku współpracy UNESCO, Polskiego Komitetu do spraw UNESCO, Polskiego Komitetu Programu „Pamięć Świata” oraz instytucji przechowujących polskie zbiory i dokumenty zgłoszone do Programu „Pamięć Świata”.

źródło: unesco.pl

1 Komentarz

  1. feel-planet.com says:

    Zbior wybranych dokumentow swiadczacych o roznorodnosci jezykowej swiata z archiwum jezykowego Instytutu Psycholingwistyki Maxa Plancka

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Powered by WordPress Realizacja Agencja Arormat & NETS